C.F.Abel & J.C.Bach - Chamber Music

Type:album
Format:CD
Composer(s),:Johann Christian Bach, Carl Friedrich Abel
Performer(s):Il Gardellino, Jan De Winne, Marcel Ponseele, François Fernandez, Vittorio Ghielmi, Ira Givol, Shalev Ad-el
Label(s):Accent
Label code:ACC 24221
Distributor:Codaex
Release date:05.2010
Present in Music centreja
Stocknumber:002175
Genre(s):barok

Track-Info

Bach Johann Christian:
Kwartet nr. 1 in Bes, voor B60hobo, viool, gamba en cello Warb B60
Kwintet in F, voor fluit, hobo, viool en bc op. 11 nr. 3 Warb B73
Sextet in C voor fortepiano, hobo, viool, cello,2 hoorns Warb B78

Abel Carl Friedrich:
Kwartet in Bes voor fluit, viool, tenor, cello op. 8 nr. 2 WKO 62
Sonate nr. 24 in d voor gamba solo WKO 209
Sonate nr. 22 in d voor gamba solo WKO 207
Kwartet in G voor fluit, viool, gamba, cello WKO 227

Pressinfo

Het mocht wat ruiger op Il Gardellino's opname van de kamermuziek van Carl Friedrich Abel (1723-1787) en Johann Christian Bach (1735-1785). Of is deze muziek gewoon niet spannend genoeg? Abel en de jongste Bachzoon zetten zich na de dood van papa Bach af tegen diens polyfone kathedralen met sierlijke, maar grotendeels zinledige muziek.
Nochtans gaat Il Gardellino die galanterieën hier met de sterkst mogelijke cast te lijf: de fluitist Jan De Winne en de hoboïst Marcel Ponseele behoren tot 's werelds beste bespelers van hun instrumenten, en de Italiaan Vittorio Ghielmi is wellicht de belangrijkste gambist van dit moment. Hun spel is ook zinnenstrelend, maar het lijkt erop dat de heren geen hogere ambitie hebben dan de bekoorlijkheid van het gespeelde in beeld te brengen, en dat gaat op den duur vervelen in muziek die een zetje nodig heeft om te blijven boeien.
Wel verbluffend zijn de twee strookjes gambasonate van Abel, die een welkome afwisseling vormen op het klatergoud en een trotse grandeur krijgen onder Ghielmi's vingers.
(Stefaan Grondelaers, De Standaard 19.06.2010, p. 65)


Uitvoering **** / registratie *****
Hoe dan ook biedt het hele programma een fraai inkijkje in deze vroegklassieke muziekwereld, en waar de hobo van Marcel Ponseele soms iets te penetrant klinkt compenseert traversospeler Jan De Winne dat in zijn bijdragen.
(Paul Herruer, Luister nr. 668 zomer 2010, p. 72)