Cecus colours, blindness and memorial

Type:album
Format:CD
Performer(s):Graindelavoix
Conductor(s):Björn Schmelzer
Collaborators:Jan Van Outryve (luit), Floris De Rycker (luit), Thomas Baeté (viool), Liam Fennelly (viool), William Taylor (harp), Jan Van Outryve (citer), Joeri Wens (percussie), Lluis Coll i Trulls (cornet)
Label(s):Glossa
Label code:GCD P32105
Distributor:Harmonia Mundi
Release date:25.10.2010
Present in Music centreja
Stocknumber:002235
Genre(s):oude muziek

Track-Info

I. Memorial
Lamentaties op de dood van Filips de Schone in 1506

Anoniem: Romance de la muerte del muy esclarecido rey don Felipe

Pierre de la Rue:
Plorer, gemier, crier / requiem
Delicta juventutis
Absalon, fili mi
Doleo super te

II. Les larmes, les aveugles

Agricola Alexander:
Cecus non judicat de coloribus, prima pars
Fortuna desperata
Si dedero Sompnium oculis meis
L'eure est venue
Je n'ay dueil que de vous

Juan de Anchieta: Musica quid defles (lament on the death of Alexander Agricola)

Champion Nicolas: De profundis clamavi

Desprez Josquin: Nymphes des bois (lament on the death of Johannes Ockeghem in 1497°

Agricola Alexander: Cecus non judicat de coloribus, secunda pars


Graindelavoix (zangers)
Instrumenten:
Lluis Coll i Trulls (cornetto), Jan Van Outryve (luit, cittern), Floris de Rycker (luiten), Thomas Baeté (vedel, viol), Liam Fennelly (vedel, viol), William Taylor (harp), Joeri Wens (percussie)

Pressinfo

Frustrating and impressive by turns, Graindelavoix plough a distinctive furrow.
What I wrote last year of Graindelavoix's previous recording mostly applies to this new disc, though the 'Corsican monks' sonority is marginally toned down. the microtonal inflections remain and are applied with considerable taste. In Cecus, Schmelzer contrives to fill out the three voices so that a richer sound results. This is done without doing too much violence to the contrapuntal fabric, though the same can't be said everywhere (try Si dedero).
(Fabrice Fitch, gramophone nr. 1067, februari 2011, p. 85)


Op zijn vijfde cd zet het Belgische ensemble Graindelavoix de zoektocht naar een expressievere uitvoering van polyfoon repertoire verder, ditmaal met componisten die goed gedijen bij zo'n aanpak: Alexander Agricola en vooral Pierre de la Rue behoren tot de meest pakkende polyfonisten. Dit is geen voer voor puristen: de ensembleleider Björn Schmelzer mijdt het beperkende standaardideaal van de 'homogeniteitspolyfonie' en creëert een klankbeeld waarbinnen de zangers volledig verantwoordelijk zijn voor de individuele expressie (hoe extreem die ook is). Dat levert paradoxaal genoeg een wonderlijke sonoriteit op. Luistert u maar naar Fortunata desperata, dat bij Graindelavoix een broeierig brouwsel van lage stemmen wordt.
Een andere verdienste van deze opname zijn de instrumentale virtuositeit en zeggingskracht - van oudsher de zwakke plekken van polyfonie-cd's - die aan stukken zoals Absalon, fili mi een haast ondraaglijke tederheid verlenen. Prachtig.
(Stefaan Grondelaers, De Standaard 23.10.2010, p. 63)

****
De cd opent met een anonieme Romance die de dood betreurt. Dit werk wordt gezongen door sopraan Olalla Alman. Met haar volle warme stem zet ze een
onovertroffen interpretatie neer van dit werk. Ook in de andere
solowerkjes klinkt haar stem prachtig. De andere sopraan, Patrizia Hardt,
zingt ook heel erg mooi, en met veel naturel.
De werken waarin het hele koor meezingt, wisselen een beetje van
niveau. Heel bewust kiest Schmelzer voor een heterogene bezetting, en
dat maakt dat er regelmatig stemmen extreem uit hun context springen.
En natuurlijk hoeft het niet altijd de gladgestreken interpretatie van een
Engelse groep als bijvoorbeeld Stile Antico te zijn. Homogeniteit is niet
per sé een must in polyfonie, maar toch vallen sommige stemmen op
deze opname soms net iets te veel op. Tot slot staan er nog enkele
instrumentale werken op. De muzikanten spelen met veel vrijheid,
improvisatorisch, op een hoog niveau.
Globaal gezien is dit een hele knappe opname, zeer weldoordacht
samengesteld, een must voor een polyfonieliefhebber!
Renate Weytjens
www.klara.be
26.11.2010

Wat vooral van belang is: deze plaat is een aangrijpende kennismaking met een geniale muzikant en landgenoot van een half millenium geleden. Geëerd met ijzersterk vakmanschap en een inlevingsvermogen dat in sommige musicologische milieus als onkies geldt, maar de muziek haast iets aanraakbaars geeft.
(Rudy Tambuyser, KInack 27.10.2010, p. 78)

5 stemvorkjes
Audelà d'une ornementation parfois un peu systématique, empruntée à divers types de chant traditionnel, c'est l'alliage de chanteurs aux techniques et aux timbres vocaux contrastés qui produit des moments inouïs - émancipès des valeurs de transparence polyphonique et d'homogénéité habituellement associées à ce répertoire. Bien qu'enrobé d'un discours postmoderne parfois laborieux (le nom de l'ensemble fait référence à un célèbre texte de Roland Barthes), le travail de Graindelavoix est fondamentalement empirique et porté par une liberté qui peut dérouter mais doit retenir l'attention de tout curieux. Disons donc qu'au pays des aveugles , le musiciens de Björn sont rois.
(David Fiala, Diapason nr. 587, januari 2011, p. 108)

Related Items

News:Winnaars Klara's 2011 (29.11.2011)
Press Clips:
(Wat is dit?)
'Cecus'. (02.2011)