Debussy Claude - Le musicien de l'amour

Type:album
Format:CD
Composer(s),:Claude Debussy
Performer(s):Jan Van der Crabben, Inge Spinette
Label(s):Fuga Libera
Label code:FUG583
Release date:19.09.2011
Present in Music centreja
Stocknumber:002385
Genre(s):20ste eeuw

Track-Info

Nuit d'étoiles
Deux romances
Le son du cor s'afflige
L'Echelonnement des haies
Beau soir
La mer est plus belle
Mandoline
Les Angélus
Dans le jardin
Fêtes galantes I & II
Le promenoir des deux amants
Trois chansons de France
Trois ballades de François Viloon

Pressinfo

"Van der Crabben en Spinette presenteren hier de mooiste Debussyliederen sinds Bernard Kruysen - dat is lang geleden en in mijn wereld een groot compliment. Misschien is het vooral hun lezing van Le promenoir des deux amants die het 'm doet - mijn favoriete, maar zeer zelden opgenomen triptiekje dat evenwel door dezelfde musici al eens in 1999 op cd werd gepresenteerd. De tekst is van Tristan Lhermite, een zeventiende-eeuwse zuiplap, speler, ruziemaker én preromanticus die dit schitterende gedicht besluit met de woorden: ' Veux-tu, par un doux privilège/me mettre au-dessus des humains?/Fais-moi boire aux creux de tes mains/si l'eau n'en dissout point la neige.' Een vertaling van eigen deeg, op het gevaar af bij de Knack -dichter in ongenade te vallen: 'Wil jij, door een voorrecht zo zoet/me verheffen boven de anderen?/Laat me drinken uit je handen/als 't water niet de sneeuw erin smelten doet.' Een tikje breedvoerig voor een grafschrift, maar hulde aan de ' musicien français' die dit in eeuwig nieuwe muziek heeft gehouwen."
(Rudy Tambuyser, Knack, p.64, 17.08.2011)

*****
De liederen van Debussy bevatten muziek van de hoogste breekbaarheidsfactor. Er is die broze emotie, die ook weer niet al te teerhartig wil worden aangepakt. En weemoed, die geen huilerigheid verdraagt. Jan Van der Crabben heeft geen bijzonder grote of karaktervolle stem, maar bezit wel de ideale bariton voor Debussy's evenwicht tussen zang en voordracht. Het argeloze naturel waarmee hij de gemodereerd innige 'liefdesliederen' in- en uitademt, is exemplarisch. Op de toetsen zorgt Inge Spinette voor een gelijkaardige enigheid tussen afstand en affectie. De verrukkelijke opname maakt dit plaatje af tot in de puntjes.
(Tom Janssens, De Standaard 17/09/2011, p. 20)

***
Je voelt aan alle kanten Pelléas aankomen, maar het bootje legt meestal steeds net niet aan. An Van der Crabben ligt dat overigens niet, want die geeft zich volkomen en weet waarover hij zingt. Zijn pianiste, Inge Spinette, volgt. Zuiver, maar soms een tikje te braaf; minder welluidend ook als Julius Drake bij Bejun Mehta elders op deze pagina's.
(René Seghers, Luister nr. 679 nov/dec 2011, p. 82)

Gouden Label van Klassiek Centraal